هیچ چیز در طبیعت برای خود زندگی نمیکند
رودخانه ها آب خود را مصرف نمیکنند
درختان میوه خود را نمی خورند
خورشید گرمای خود را استفاده نمیکند
ماه ، در ماه عسل شرکت نمیکند
گل ، عطرش را برای خود گسترش نمیدهد
نتیجه :
زندگی برای دیگران ، قانون طبیعت است . . .

از ترس اینکه دلمو نشکنن و نشکنه آنقدر بهش چسب زدم که دیگه مثل سنگ سفت و محکم شده.خب حالا بهم میگن سنگ دل اما درسته دلمو محکم کردم اما سنگدل نیست هنوز پر احساسم هنوز.....

عاشق طرز فکر آدمها نشید.....

 آدمها زیبا فکر میکنند...زیبا حرف میزنند...اما

زیبا زندگی نمیکنند

من ديوونه رو باش که نفهميدم تو بي رحمي
تمام مشكلم اينه که حرفامو نمي فهمي
منو باش که نفهميدم تو بي ذوقي بي احساسي
دروغ بود اينكه مي گفتي تو هم محو گل ياسي
من ديوونه رو باش که شكستم با شكست تو
تو چه مردابي افتادم يه عمره با دو دست تو
من ديوونه رو باش واسه تو گريه مي کردم
تو رو باش که نفهميدي تو شعرم گم شده دردم
من ديوونه رو باش که به پاي چشم تو سوختم
ولي بعد يه کم بازي تو با من بد شدي کم کم
من ديوونه رو باش که واسه عهدت قسم خوردم
باهات موندم ، باهات ساختم ، واست سوختم ، واست مردم
من ديوونه رو باش که به اخماي تو خنديدم
همش يك گل تو باغچم بود اونم آخر واست چيدم
من ديوونه رو باش که به خوبيم عادتت دادم
شكستي قلبمو اما نديدي رنگ فريادم
من ديوونه رو باش که واست روزامو سوزوندم
خوشي رو تو خودم کشتم ، ولي با چشم تو موندم
من ديوونه رو باش که کشيدم ناز چشماتو
چه قد تلخه بدون تو ، چه قدر سخته برام با تو
من ديوونه رو باش که خيال کردم تو مجنوني
تو حتي اسم مجنونم ، نه آوردي ، نه مي دوني
من ديوونه رو باش که قد دنيا دوست دارم
نه اما من دوست داشتم حالا که از تو بيزارم
من ديوونه رو باش که واست خوندم چه قد ساده
تو حرف عاشقونم رو شنيدي ، حاضر آماده
من ديوونه رو باش که نشستم منتظر ، رسوا
زدي تو زير قولاتو ، گذاشتي باز منو تنها
منو باش که نفهميدم منو ديگه نمي خواستي
چه قدر ديوونه اي راستي ، چه قد ديوونه ام راستي
منو باش که با يه آهنگ مي خواستم مهربونتر شم
زدي تير و توي ذوقم نداشتي حوصله بازم
من ديوونه رو باش که تو رو عاشق حساب کردم
چه قدر ديوونه تر چون باز ، تو رو اينجا خطاب کردم
من ديوونه رو باش که ، درسته خيلي ديوونم
جهنم مي رم اما نه ، کنار تو نمي مونم
اينم يه نامه ي ابري ، به امضاي يه ديوونه
فقط بيچاره اون کس که ، يه عمر با تو مي مونه

فكر مي کني چشات چيه ؟ دو تا بلاي معمولي
چه جوريه مگه صدات ؟ يه جور صداي معمولي
فكر مي کني تو چي داري که امثال من ندارن ؟
فقط يه جور ناز و ادا و عشوه هاي معمولي
وقتي ازت حرف مي زنم ديگه نمي لرزه تنم
تو هم يكي مثل همه ، تو آدماي معمولي
اما نه طفلكي اونا ، از خيلي هاشون بدتري
يه عاشق دمدمي و ، يه بي وفاي معمولي
اون قديما يادم مياد گفته بودم موهات طلاست
نمي شيه زيرش بزنم ، يه جور طلاي معمولي
بيا فقط يه بار ، فقط يه بار کلاتو قاضي کن
منم مث اونا بودم ؟ اون عاشقاي معمولي ؟
هر چي بودم دلت رو زد شعرا و عاشقونه هام
رفتي سراغ کسي با مو و چشاي معمولي
من نمي گم آدم بايد عاشق چشم و ابرو شه
درديه که خوب نمي شه با يه دواي معمولي
کاش ولي لايقت باشه اونكه شبات مال اونه
فقط مي خوام دعا کنم يه جور دعاي معمولي
تو که شبات روز شدن و روزمو رنگ شب زدي
کاش لااقل بچه بودم با اون شباي معمولي
کاش جاي موندن توي عشق ، تو مشق شب مونده بودم
تو مشكل سفيدي اون کاغذاي معمولي
ما بدجوري بهم زديم حسرت به دل موندم هنوز
بيرون بريم با هم يه روز ، حتي يه جاي معمولي
راستش مي خواستم اولاش نقشي واست بازيكنم
نقش يه پسر خوش بي اعتناي معمولي
ديدي نقاب من چه زود ، افتادو من همون شدم ؟
بازم همون پسر بي ادعاي معمولي
راستي مي گم شعراي اون از مال من قشنگتره ؟
چي داره که من ندارم ، يه جور اداي معمولي
فكر مي کنم که راه به راه ، بهت مي گه دوست داره
منو شكسته نكردن ، همين کاراي معمولي
خوب مي دونم من تو دلم برات مي مردم وليكن
زياد واست جالب نبود اين گفتناي معمولي
چه فايده هر چيزي که بود تموم شد و ديگه گذشت
اينم يه نامه کمتر از نوشته هاي معمولي
نمي دونم تو مي خونيش يا که نگاش نمي کني
به خاطر تازگي ، اون وعده هاي معمولي
همونا که اول مي گن ، به جز تو هيچكس به خدا
يه حرف ساده ي دروغ ، يه بخداي معمولي
اگه که خونديشم بگو ، اين مال يه غريبه بود
يه لطف اگه داري بگو ، يه آشناي معمولي
اما گه ديدي که نه زيادي اذيت مي کنه
بيا سراغ پسریي با روياهاي معمولي
منم مي بخشمت آخه چاره اي جز اين ندارم
مث هميشه قهرا و باز آشتياي معمولي
اگه نخواستي نامه رو ، تو رو خدا پس نفرست
رو عادت هميشگيت ، با اون يه تاي معمولي
خواستم يه جور سادگيمو فقط بهت نشون بدم
نامه تميزه ولي با ، مداد سياي معمولي
من خيليم بد نبودم ، سعي مي کنم بد نباشم
خب بعضي وقتا بد مي شم ، از اون بداي معمولي
ديگه مزاحم نمي شم تو کاري با من نداري ؟
تكيه کلام خودته ، اين جمله هاي معمولي
فقط يه چيزي دوس دارم به يه سوال جواب بدي
غير از تموم پرسشا و ، سوالاي معمولي
پشت چراغ چشم تو گل بفروشم  مي خري ؟
بهم نگاهکن به چش يه جور گداي معمولي

يه نفر خوابش مياد و واسه ي خواب جا نداره
يه نفر يه لقمه نون براي فردا نداره
يه نفر مي شينه و اسكناساشو مي شمره
مي خواد امتحان کنه که تا داره يا نداره
يه نفر از بس بزرگه خونشون گم مي شه توش
اون يكي اتاقشون واسه همه جا نداره
بابا مي خواد واسه دخترش عروسك بخره
انتخابم مي کنه ، پولشو اما نداره
يكي دفترش پر از نقاشي و خط خطيه
اون يكي مداد براي آب و بابا نداره
يكي ويلاي کنار درياشون قصره ولي
اون يكي حتي تو فكرش آب دريا نداره
يكي بعد مدرسه توپ چهل تيكه مي خواد
مامانش ميگه اينا گرونه اينجا نداره
يه نفر تولدش مهمونيه ، همه ميان
يكي تقويم واسه خط زدن رو روزا نداره
يكي هر هفته يه روز پزشكشون مياد خونش
يكي داره مي ميره ، خرج مداوا نداره
يكي انشاشو مي ده توي خونه صحيح کنن
يكي از بر شده درد و ، ديگه انشا نداره
يه نفر مي ارزه امضاش به هزار تا عالمي
يكي بعد عمري رنج و زحمت امضا نداره
تو کلاس صحبت چيزي مي شه که همه دارن
يكي مي پرسه آخه چرا مال ما نداره
يكي دوس داره که کارتون ببينه اما کجا
يكي انقد ديده که ميل تماشا نداره
يكي از واحداي بالاي برجشون مي گه
يكي اما خونشون اتاق بالا نداره
يكي جاي خاله بازي کلاس شنا مي ره
يكي چيزي واسه نقاشي ابرا نداره
يكي پول نداره تا دو روز به شهرشون بره
يكي طاقت واسه ي صدور ويزا نداره
يكي فكر آخرين رژيماي غذاييه
يكي از بس که نخورده شب و روز نا نداره
يكي از بس شومينه گرمه مي افته از نفس
يكي هم براي گرماي دساش ها نداره
دخترك مي گه خدا چرا ما .... مادرش مي گه
عوضش دخترکم ، اون خونه ليلا نداره
يه نفر تمام روزاش پر رنج و سختيه
هيچ روزيش فرقي با روزاي مبادا نداره
يكي آزمايش نوشتن واسش ، اما نمي ره
مي گه نزديكياي ما آزمايشگا نداره
بچه اي که تو چراغ قرمزا مي فروشه گل و
مگه درس و مشق و شور و شوق و رؤيا نداره
يه نفر تمام روزا و شباش طولانيه
پس ديگه نيازي به شباي يلدا نداره
ياد اون حقيقت کلاس اول افتادم
دارا خيلي چيزا داره ولي سارا نداره
راستي اسمو واسه لمس بهتر قصه مي گم
مليكا چه چيزايي داره که رعنا نداره ؟
بعضي قلبا ولي دنيايي واسه خودش داره
يه چيزايي داره توش که توي دنيا نداره
هميشه تو دنيا کلي فرق بين آدما
اين يه قانون شده و ديروز و حالا نداره
خدا به هرکسي هر چيزي دلش مي خواد بده
همه چي دست اونه ، ربطي به شعرا نداره
آدما از يه جا اومدن ، همه مي رن يه جا
اون جا فرقي ميون فقير و دارا نداره
کاش يه روزي بشه که ديگه نشه جمله اي ساخت
با نمي شه ، با نمي خوام ، با نشد یا نداره

سلام ای بی وفا ،‌ ای بی ترحم

سلام ای خنجر حرفای مردم

سلام ای آشنا با رنگ خونم

سلام ای دشمن زیبای جونم

بازم نامه می دم با سطر قرمز

آخه این بار شده من با تو هرگز

نمی خوام حالتو حتی بدونم

تعجب می کنی آره همونم

همونی که زمونی قلبشو باخت

همون که از تو یک بت ،‌ یک خدا ساخت

همونی که برات هر لحظه می مرد

که ذکر نامتو بی جون نمی برد

همونم که می گفتم نازنینم

بمیرم اما اشکاتو نبینم

همون که دست تو،‌ مهر لباش بود

اگه زانو نمی زد غم باهاش بود

حالا آروم نشستم روی زانوم

ولی دیگه گذشت اون حرفا،‌ خانوم

تعجب می کنی آره عجیبه

می خوام دور شم ازت خیلی غریبه

خیال کردی همیشه زیر پاتم؟

با این نامردیات بازم باهاتم؟

برات کافی نبود حتی جوونیم

تموم شد آره گم شد مهربونیم

دیگه هر چی کشیدم بسه دختر

نمی بینیم همو این خوبه،‌ بهتر

دیگه بسه برام هر چی کشیدم

فریبی بود که من از تو ندیدم

دروغی هست نگفته مونده باشه؟

کسی هست تو خیال تو نباشه؟

عجب حتی دریغ از یک محبت

دریغ از یک سر سوزن صداقت

دریغ از یک نگاه عاشقونه

دریغ از یک سلام بی بهونه

نه نفرینت چرا، این رسم ما نیست

اگر چه این چیزا درد شما نیست

گل بیتا چرا اخمات توهم شد؟

چیه توهین به ذات محترم شد؟

دیگه کوتاه کنم با یک خداحافظ

که عشق ما رسید به سد هرگز

خداحافظ گل لادن .تموم عاشقا باختن

ببین هم گریه هام از عشق .چه زندونی برام ساختن

خداحافظ گل پونه .گل تنهای بی خونه

لالایی ها دیگه خوابی به چشمونم نمی شونه

یكی با چشمای نازش دل كوچیكمو لرزوند

یكی با دست ناپاكش گلای باغچمو سوزوند

تو این شب های تو در تو . خداحافظ گل شب بو

هنوز آوار تنهایی داره می باره از هر سو

خداحافظ گل مریم .گل مظلوم پر دردم

نشد با این تن زخمی به آغوش تو برگردم

نشد تا بغض چشماتو به خواب قصه بسپارم

از این فصل سكوت و شب غم بارونو بردارم

نمی دونی چه دلتنگم از این خواب زمستونی

تو كه بیدار بیداری بگو از شب چی می دونی

تو این رویای سر در گم .خداحافظ گل گندم

تو هم بازیچه ای بودی . تو دست سرد این مردم

خداحافظ گل پونه . كه بارونی نمی تونه

...طلسم بغضو برداره .از این پاییز دیوونه

خداحافظ همین حالا، همین حالا که من تنهام

خداحافظ به شرطی که بفهمی تر شده چشمام

خداحافظ کمی غمگین، به یاد اون همه تردید

به یاد آسمونی که منو از چشم تو میدید

اگه گفتم خداحافظ نه اینکه رفتنت ساده اس

نه اینکه میشه باور کرد دوباره آخر جاده اس

خداحافظ واسه اینکه نبندی دل به رؤیا ها

بدونی بی تو و با تو، همینه رسم این دنیا

خداحافظ خداحافظ

همین حالا

خداحافظ

وقتی خدا از پشت ، دستهایش را روی چشمانم گذاشت ، از لای انگشتانش آنقدر محو دیدن دنیا شدم که فراموش کردم منتظر است نامش را صدا کنم ...

به تو پرواز را اموختم و رهایت کردم تا ستاره ی دنباله دار باشی.... کاش با تو از عشق می کفتم تا بیاموزی کمی وفادار باشی! بادبادک کوچک من!

می گویند : شاد بنویس ...

     نوشته هایت درد دارند!

         و من یاد ِ مردی می افتم ،

              که با کمانچه اش ،

                  گوشه ی خیابان شاد میزد...

                       اما با چشمهای ِ خیس ... !!

دانی که اشک چیست؟؟؟

ا:ای خدایا

      ش:شکایت دارم از

      ک:کل جهان هستی

خدایا.....

گاهی چنان دلگیر میشم که اگر تمام دنیارو هم بهم بدن اونو با یه گوشه اتاقی دنج و خلوت و تاریک و تنهای و چند ساعت گریه عوض نخواهم کرد این چه دنیایست

خدایا ...

گاهی این سوال تمام وجودم را پر میکند

که خدایا برای چه مرا آفریده ای برای چه؟؟؟

تنها برای دلتنگی ؟یا برای غم؟ یا زجر کشیدن؟

برای چه؟

وقتی کودک بودم در یه فیلمی شنیدم که میگفت ننه من غریبم بازی در نیار اون روز خندیدم و با خودم گفتم مگر میشود به مادر خود بگوی که غریبی خب چون مادرت هست دیگر غریب نیستی حالا فهمید کاملا اشتباه بود و الان تجربه کردم که با وجود مادر پدر برادر خواهر و بقیه اقوام باز تنهای تنهای تنهایم

دوباره صحنه چشام پر شده از اشکای ناب

شادی زندگی من یه عمره که رفته به خواب

        دوباره ترکای صورتم خیس میشه با اشک من

       ز غم خیلی وقته مرده ام روح دگر رفته ز تن

                  خدا به داد من برس یه بنده هم اینجا داری

                  نگو گناه کرده بره کاری به کارش نداری

دوباره دلم گرفته ای خدا دوباره دیوانه شدم

شکستم از عشق و خسته  شدم من از خودم

                                                      منو بنگر    نشستم بر گل و لای حماقت

                                                    شکست خوردم شکستم داد دل با حقارت

روزی دوتا دوست که کل سربازیو با غم و شادی با هم بودن اواخر سربازیشون میشه یکی آبادانی بوده و یکی تهرانی.تهرانیه به آبادانیه میگه هر موقع خواستی بری سر کار و کار نبود بیا تهران برات کار پیدا کنم.آبادانیه هم میگه هر موقع خواستی زن بگیری بیا آبادان تا یه زن خوب برات بگیرم.

گذشت این جریان و سر بازی هم تموم میشه و دوتا شون میرن دنبال زندگیشون. یه روز تهرانیه میخواد که زن بگیره و میگه میرم خونه دوستم ببینم به عهدش و حرفی که زده عمل میکنه یا نه.

خلاصه میره آبادان و خونه دوستشو پیدا میکنه و دوستشم نامردی نمیکنه و چند روزم دنبال دختری خوب میگرده ولی باب میل تهرانیه نبودن و نمیپسنده.

روز آخر که دیگه میخواسته برگردهدم در دختر همسایرو میبینه و به دوستش میگه من اینو میخوام دوستش یکم فکر میکنه ولی نمیگه که این دختر نامزد خودمه و بخاطر رفاقت میگه باشه مال تو و به ذختره میگه که به هیچ عنوان نگو که نامزد من بودی .خلاصه عروسی میکنن و میرن تهران بعد چند وقت مادر آبادانیه بهش میگه تو که نامزدتو دادی رفت پس حد اقل برو تهران ببین میتونه دوستت براد کاری جور کنه یا نه.

میره تهران و با مکافات خونه دوستشو پیدا میکنه و آیفونو میزنه و دوستش بر میداره تا میگه کیه صداشو میشناسه میگه سلام علی منم محمد درو باز کن  .میگه محمد دیگه کیه آقا اشتباه اومدین هرچی میگه علی مسخره بازی در نیار درو باز کن میبینه که امگار نه واقعا نمیشناسدش با اعصاب خورد میره تو یه پارکی میشینه بعد از چند دقیقه میبینه که سه تا قول چماق که به قیافشون میخوره دزد و خطر ناک باشن دارن میان به طرفش تا بهش نزدیک میشن میگه هر چی پول دارم میدم به شما فقط با خودم کاری نداشته باشین دزدا هم میگن ما ازت خوشمون اومده ازت پول نمیخوایم و ما تازه دزدی کردیم و خیلی هم گیرمون اومد بیا این صد تومن مال تو برو خوش باش.

آبادانیه با صد تومن یه کت و شلوار شیک میخره که بره خونه و نگه دوستم منو نشناخت بگه برام کار پیدا کرد من نپسندیدم.

خلاصه وقتی میخواسته سوار اتوبوس بشه میبینه یه زنه ای همش داره براش بوق میزنه که بیا سوار شو پسره هم میگه برو خانوم من از دوستم نارو خوردم دیگه به غریبه ها نمیشه اعتماد کرد. خانومه میگه چی داری میگی آقا من از تیپ شما خوشم اومده و میخوام تو شرکتم کار کنید خلاصه پسررو راضی میکنه و میرن شرکت و مشغول به کار میشه میزنه و بخاطر اینکه پسره سخت کار میکرده کار و کاسبی شرکت سکه میشه و کم کم پسره میشه مدیر عامل شرکت رئیس شرکت که خانومه بوده میگه من ازت خیلی خوشم اومده و دخترمم بهت میدم که باهات ازدواج کنه .اینا با هم ازدواج میکنن یه شب زنش بهش میگه که بیا امشب بریم یه مهمونی هست اونور شهر ما هم دعوتیم خلاصه میرن مهمونی و از شانس اون دوست تهرونیشو با نامزد قبلیش میبینه که روی یه میز دیگه نشسته .پامیشه و میگه :

پیک اول بزن به سلامتی دوستی قول داد و به قولش عمل کرد

پیک دومو بزن به سلامتی سه تا دزدی که بهم کمک کردن

پیک سومو بزن به سلامتیه اون خانوم مهربونی که بهم کار دادوو دخترش که زنم شد

دوست تهرانیش پا میشه و میگه:

پیک اولو بزن به سلامتی دوستی که قول داد و به قولش عمل کرد

پیک دومو بزن به سلامتی اون سه تا دزدی که دزد نبودنو من فرستاده بودمشون

پیک سومو بزن به سلامتی اون زنی که مادرم بود و اون دختری که خواهرم بود.......

روزی روزگاری یک دختر پسری واقعا عاشق همدیگه بودن واز ته دل هدیگرو دوست داشت اما مشکلی بود که دختر چشمهایش نابینا بود و قرار بود که وقتی کسی اهدا کننده پیدا شد دختر عمل بشه و بینایی چشمهاشو دوباره بدست بیاره.

روزی کسی پیدا شد که چشمهایش را اهدا کنه .خلاسه عمل دختر با موفقیت انجام میشه و وقتی چشمهاشو باز میکنه میبینه پسر هم نابیناست وپسرو از خودش میرونه و میگه که دیگه دوستش نداره و نمیخواد با کسی که نابیناست ازدواج کنه پسر سکوت میکنه و تنها موقع رفتن یک جمله به زبان میاره که:

عزیزم مراقب چشمام باش .......

خدایا تمام خنده های تلخ امروزم را بگیر و فقط یکی از گریه های شیرین کودکیم را بهم بده

خدایا قسمت ما کردی که به دنیا بیایم

                    چرا قسمت نکردی که دنیا هم به ما بیاد